Ik en honden, ja, wat moet ik er over vertellen. Vroeger thuis hadden we altijd al een hond, een stabij meestal. Die werd gebruikt om mollen te vangen en op bunzingen te jagen. Later, toen ik al wat ouder was, is er ook wel eens een ander ras bij ons in huis geweest. Een Duitse Herder, een Dobermann en nog wel een paar andere soorten.

Toen ik trouwde (in 1971) hebben we de volgende dag een hond gehaald. Een asbakkenras, we hebben er 10 gulden voor betaald en hij is 17 jaar geworden. Maar ik vond er niks aan, ik wilde een echte hond! In het dorp waar ik woonde was een boer die altijd Rottweilers had en dat vond ik indrukwekkende honden. Toen ons asbakkenrasje op leeftijd kwam heb ik thuis voorgesteld dat de volgende hond een Rottweiler zou zijn. Dat werd me niet in dank afgenomen. Maar ik zette door en na twee jaar oriënteren, boeken lezen over Rottweilers en de nodige bezoeken aan fokkers en hun honden, waren ze thuis ook over de streep. Onze volgende hond werd een Rottweiler.

De eerste Rottweiler werd Berna van Haréwa, die hebben we opgehaald op 27 december 1988. Ik weet nog goed dat op oudejaarsavond de dorpsjeugd met opzet vuurwerk tegen de gevel van ons huis liet knallen om de hond aan het schrikken te maken. Maar Berna lag voor de houtkachel te slapen en heeft niks van de knallen gemerkt. Ze is er later ook nooit bang voor geweest. Geen één van mijn Rottweilers is daar ooit bang voor geweest trouwens.

Toen bleek dat Berna een mooie hond was en een goed karakter had, hebben we besloten om ook met haar te fokken. Uit het eerste nest is een teefje bij ons gebleven. Na de scheiding is dat teefje met mijn vrouw en jongste zoon meegegaan. Berna bleef bij mij. Ik heb later, toen ik alleen was, nog een nestje met haar gefokt en daaruit heb ik weer een teefje aangehouden, Beau-Dynah van de Rombade. Jammer genoeg bleek later dat ze HD had, met haar heb ik dus niet kunnen fokken. Met het karakter van Beau was trouwens niks mis. Ik heb er een prima hond aan gehad. Beau en haar moeder Berna zijn samen jaren bij me geweest.

Toen Berna er niet meer was ben ik weer om me heen gaan kijken, ik wilde weer twee honden. Zo ben ik bij de kennel ‘van Rohas’ in Heijningen terecht gekomen. Eerst een keer kennismaken en praten met Marja en Nico en dat beviel van beide kanten goed. Zo kwam een jaar later Margaretha van Rohas, roepnaam Metha, bij me wonen. Maar omdat ook Beau toen al was ingeslapen, had ik dus nog geen twee honden. Ik had de hoop dat ik met Metha ooit een nestje zou kunnen fokken en daaruit dan weer een teefje zou kunnen aanhouden. Metha deed het goed op tentoonstellingen, was HD- en ED- vrij en ze haalde met glans de MAG-test. Maar helaas, ze is een paar keer gedekt maar nooit drachtig geweest. Daarna heb ik haar laten steriliseren, uit voorzorg. Geen pup(s) van Metha dus…

Tot mijn spijt is Metha niet oud geworden, in november 2010 heb ik haar moeten laten inslapen. Ze had veel pijn, teveel pijn, alleen weet tot op heden niemand wat het geweest is.

In april 2009 is Devil van Rohas, roepnaam Sanny, bij me komen wonen. Sanny is een heel andere hond dan Metha, ook hartstikke lief, een heel vriendelijk karakter, maar veel drukker en attenter, ze zijn niet te vergelijken. U zult me wel eens met Sanny op een tentoonstelling zien. En wat de toekomst nog brengt, dat is allemaal afwachten.

Wilt u nog wat weten, vraag het dan gerust.

Gurbe.